از نظر من یکی از بزرگترین تفریحاتی است که میتونم خودم را توش محک بزنم...

صبرم را...جنبه ام را....قوای ذهنی و جسمی ام را

اما وقتی یه نفر از پیش یه تذکر اخلاقی میده که...مواظب فلانی باشید

دیگه با دوستات نرفتی کوه

با یک گروه بادیگارد رفتی که تا پات لیز میخوره

ده تا دست میاد جلو که تو رو بگیره....

البته کی بدش میاد که اینهمه آدم مراقبش باشند....؟!!!

بهمین خاطر جهت احترام به انفاس قدسی سفارش کننده(اگه دستم بهت برسه!!!)

و این گروه شریف و بیاد ماندنی...عکسشان را میذارم : 

(اینکه چرا یکی شان لباس گرم نداره را من خودمم هم نفهمیدم)

گاهی نمیفهی...اما دست محبت خدا برای تمام کردن حس های منفیت

از وجود اطرافیانت در میاد..

و اونهم غیر منتظره!

تا بعد